183-dagenregel: drempel grensoverschrijdend werken

Drempeloverzicht per werkland

De standaard 183-dagenregel geldt voor de meeste landen. Voor de buurlanden bestaan specifieke bilaterale regelingen:

Hoe werkt de 183-dagenregel?

De 183-dagenregel is een verdragsregel gebaseerd op Art. 15 van het OESO-modelverdrag. Loon uit een dienstbetrekking wordt belast in het werkland, tenzij alle drie onderstaande voorwaarden tegelijk vervuld zijn:

• Verblijf ≤ 183 dagen — de werknemer verblijft niet langer dan 183 dagen in het werkland tijdens het belastingjaar (of een periode van 12 maanden, afhankelijk van het verdrag)
• Werkgever niet gevestigd in werkland — de bezoldiging wordt betaald door (of voor rekening van) een werkgever die geen inwoner is van het werkland
• Geen vaste inrichting in werkland — de bezoldiging wordt niet gedragen door een vaste inrichting (bijv. bijkantoor) van de werkgever in het werkland

Zijn alle drie de voorwaarden vervuld, dan blijft het heffingsrecht bij het woonland (voor Belgische ingezetenen: België). Valt ook maar één voorwaarde weg, dan mag het werkland belasten.

Hoe worden de 183 dagen geteld?

Elke dag (of deel van een dag) waarop u fysiek aanwezig bent in het werkland telt mee:

• Aankomst- en vertrekdag in het werkland
• Werkdagen in het werkland
• Weekenden en vakantiedagen doorgebracht in het werkland
• Ziektedagen in het werkland
• Doorreisdagen (tenzij u enkel transit bent)

Dagjes die niet meetellen als werklanddag:

• Thuiswerkdagen vanuit België (maar deze kunnen hun eigen gevolgen hebben via thuiswerkprotocollen)
• Dagen in een derde land

Let op: sommige verdragen tellen per belastingjaar, andere per aaneengesloten periode van 12 maanden. Bij twijfel geldt de meest restrictieve telling.

Bijzondere regels voor grensarbeiders

Grensarbeiders die dagelijks (of regelmatig) pendelen tussen België en een buurland genieten doorgaans vereenvoudigde regelingen in de bilaterale verdragen. De meest relevante zijn:

Nederland — thuiswerkprotocol

Het Belgisch-Nederlandse belastingverdrag voorziet in een protocol voor thuiswerk. Belgische inwoners die in Nederland werken mogen maximaal 60 dagen per jaar thuiswerken zonder dat dit de heffingsbevoegdheid beïnvloedt. Overschrijdt u deze grens, dan kan België belasting heffen over de thuiswerkdagen.

Luxemburg — thuiswerkprotocol

Met Luxemburg bestaat een gelijkaardig protocol, maar de grens ligt op maximaal 24 dagen per jaar. Overschrijdt u die grens, dan worden de thuiswerkdagen (boven de drempel) belastbaar in België in plaats van in Luxemburg.

Frankrijk — grensstreekregeling

Met Frankrijk bestaat een specifieke grensarbeidersregeling voor bewoners van aangrenzende gemeenten. De situatie is complexer door de geografische afbakening. Raadpleeg het Belgisch-Frans verdrag voor uw specifieke gemeente.

Belgisch inwoner werkt in het buitenland

Als Belgisch inwoner die in het buitenland werkt, bepaalt de 183-dagenregel of het werkland het loon mag belasten:

• Minder dan 183 dagen in het werkland: uw loon blijft in principe belastbaar in België (woonland), mits de andere twee voorwaarden ook vervuld zijn
• Meer dan 183 dagen in het werkland: het werkland mag heffen op de inkomsten voor de werklandperiode; u dient een aangifte in te dienen in het werkland

België past dan de vrijstellingsmethode of verrekeningsmethode toe (afhankelijk van het verdrag) om dubbele belasting te vermijden.

Buitenlandse werknemer werkt in België

Werknemers die in een ander land wonen maar (deels) in België werken, kunnen ook te maken krijgen met de 183-dagenregel. Als zij meer dan 183 dagen per jaar in België werken (en de andere twee voorwaarden niet vervuld zijn), mag België het Belgische loon belasten. De werkgever dient dan Belgische bedrijfsvoorheffing in te houden.

Veelgestelde vragen